Tijdens Zo Wil Ik Wonen wordt het boek 'De Nieuwe Traditie' van Hans Ibelings en Vincent van Rossem gepresenteerd.
In ‘De nieuwe traditie’ staat een ontwikkeling centraal die in Nederland vrijwel altijd ontkend wordt, namelijk de geschiedenis van de traditie in Nederlandse architectuur en stedenbouw.
In Nederland is de belangstelling voor de traditionele stad de afgelopen decennia sterk gegroeid. Het wordt daarom hoog tijd voor een nieuwe visie op de architectuur van de negentiende en de twintigste eeuw. Staalconstructies, beton, socialistische woningbouw en avant-garde architectuur waren voor 1940 meer uitzondering dan regel. Door het burgerlijke wonen centraal te stellen in de architectuurgeschiedenis, wordt duidelijk dat het radicale experiment van het Modernisme eigenlijk een incident is geweest. Mensen wonen liever in een huis dan in een woonmachine, liefst met een puntdak en als het kan graag in een dorpse omgeving. Dit boek is een eerste ijkpunt in de heroriëntatie die zich begint af te tekenen, zowel in het architectuurhistorisch denken als in de bouwpraktijk.